انگار جدی جدی سرما خوردم!

فقط امیدوارم که همون گوسفندی باشه که کلا به نژاد ما ایرانی ها هم خیلی نزدیکه. دیگه خوکی یا هر حیوان حرام گوشت دیگه ای نباشه!

توی مترو نشستیم. دختر و پسری وارد واگن میشن. دختر چادر به سر داره و پسر ریش داره و لباس مشکلی ای که احتمالا به نشانه عزاداری محرم به تن کرده. نزدیک میدان انقلاب بلند گوی مترو اعلام می کنه: "انقلاب اسلامی". هر دو نفر تقی می زنن زیر خنده و پسر به حالت تمسخرآمیزی میگه: انقلاب اس-لا-می!! و باز با هم می خندن. پسر که انگار از این جمله زیادی خوشش اومده باز اون رو تکرار میکنه و میپرسه: "منظورش همون میدون انقلاب خودمون بود؟ آخ که ببینم سه چهار ماه دیگه فقط قسمت اولش مونده باشه!" ....

گوشه دیگه ای از مترو مردی نشسته که از بدو وارد شدن، حتی یک لحظه چشم از من بر نداشته! به خودم میگم آیا میشه یک روز در سرزمین کفار از شر نگاه های عطش بار مردها خلاص بشم؟

دوم:

از مترو پیاده میشم، روی دیوار نوشته: "تذکر لسانی، وظیفه همگانی" جمله آشنایی هست. جاهای دیگه ای هم اون رو دیدم.

سوم:

به سمت میدان انقلاب میرم و به دارالترجمه میریم. دیروز که موعد تحویل مدارکم بود اومده بودم و اونها گفته بودن که مدارک ساعت سه آماده میشه. مرد میانسالی پشت میز نشسته. قبض رو بهش نشون میدم. انگار نه انگار که دیروز هم من رو دیده و گفته که عصر بیام یه کمی این ور و اون ور میگرده. در حالی که نمی تونه اسم من رو درست تلفظ کنه میگه: "ندیدم که اینجاها باشه، نمی دونم، شاید برای تایید بردن" بعد یه خورده بیخود میگرده و یه تلفن میزنه.... با توضیح اونچه که رفت سرتون رو درد نمیارم فقط اینه که آخرش داره به فردی که پشت تلفن هست میگه: "خب یعنی بگم کی بیان؟؟" خیلی عصبانی هستم! بهش میگم منزل من که سر میدون انقلاب نیست که شما هروقت دوست داشتید من بیام و برم. در حالی که باید مدارک من آماده باشند...

آنچه میگذره مهم نیست. مهم اینه که ناراحتم که چرا مجبورم با فردی که میتونه جای پدر من باشه اینقدر جر و بحث کنم. در حالی که هم من و هم اون به خوبی میدونیم حق با منه و اون ناراحته که چرا من هم مثل گوسفند سرم رو پایین نمیندازم برم و باز روز دیگه برگردم. من به اون آدم  حق میدم چونکه از یک آدم معمولی در یک محیط بی نظم و بی تعهد چه انتظار دیگه ای میشه داشت؟ در محیط من مسئولیت پذیری، تعهد و پاسخ گویی وجود نداره و این در تمام جای جای کشورم دیده میشه. اما من هم آیا حق دارم که خسته باشم؟ کار من امروز آماده نشد. می دونم که به راحتی هم آماده نمیشه! مهم اینه که اینجا شهر من  است!

کمی آن طرف تر باز اتوبوسی رد میشود که روی آن نوشته: "تذکر لسانی...."

چهارم:

تیتر روزنامه جام جم امروز: "کتاب های درسی دخترانه و پسرانه خواهد شد" بدون شرح!

پنجم:

از میدان ولیعصر که حرکت کنی، کمی پایین تر یک تابلو هست که بزرگ نوشته: "منش دینی و اسلامی، هویت شهر تهران است"

و به یادم من میاد که جاهای دیگری خوندم: تهران شهر اخلاق....

ویزااا! چه چیز بامزه ای! یه برچسب نارنجی روی یک صفحه پاسپورت که نشون میده شما اجازه ورود به دنیای بزرگتری رو پیدا کردید. انگار مثل اون زمان که یک پرستار شما رو از محیط یگانه رحم بیرون میکشه و در فضای جدید شروع به گریه کردن میکنید با بریدن بند ناف به شما ویزا میده یا اون زمان که فرشته مرگ به شما ویزای ورود به دنیای دیگری رو میده....

به هر حال چند روز پیش درست روزی که تماس گرفته بودم موسسه که ببینم مراحل ویزای من آیا به خوبی پیش میره یا خیر به من گفتن که میزام همین امروز اومده. اصولا حس ششم خوب کار می کنه و هر وقت زنگ می زنم خبری از چیزی بگیرم همون روز اون اومده! خیلی خوشحالم که در مورد ویزا کارها به خوبی پیش رفت و خیلی زودتر از اونچه که انتظارش رو داشتم. انگار جهان هم متوجه شده که من دیگه طاقت اننتظار کشیدن ندارم! واقعا نمی تونستم زیاد منتظر بمونم.

ویزای من در کمتر از یک ماه اومد. حدود سه هفته ارزیابی اولیه طول کشید و نتیجه نهایی تنهایی دو هفته. البته ظاهرا این پروسه برای دانشجوهای لیسانس و فوق خیلی طولانی تر هست.

خب بعد از دریافت ویزا دو تا کار مهم برای شما وجود داره. یکی اینکه در مورد مکانی که باید بمونید برنامه ریزی کنید و دوم انتقال پولتون به استرالیا. در مورد مکان راه های مختلفی وجود داره که دانشگاه معمولا اونها رو معرفی کرده. من در خوابگاه دانشگاه جایی رو رزو کردم که اون هم خودش ماجرایی بود. یعنی خوابگاه ها هم پذیرش دارند و گاهی مراتب زیادی مثل معرفی نامه هم باید طی کنید. این مرحله به شدت وابسته هست به شهری که تشریف می برید و به دانشگاه.

اما در مورد انتقال پول دوستان زیادی راهنمایی کرده بودند که میشه از ایران حساب باز کرد و قبل از رفتن پول رو به اون منتقل کرد. من هم همین کار رو کرد و در بانک CommonWealth Bank حساب باز کردم. حساب من یک حساب دانشجویی هست که مالیات هم بهش تعلق نمیگیره و البته فکر کنم سود و اینها هم نداره. توی سایت این بانک اگر برید یه قسمت بین الملل داره که اونجا می تونید برای افتتاح حساب به صورت آنلاین درخواست بدید. درست فردای اون روز از بانک به شما زنگ می زنند و اطلاعات شما رو چک می کنند و بعد یه نامه برای شما میفرستن که اطلاعات حسابتون توی اون هست و نوشته که بهتره تا سه هفته مبلغی پول حدود پانصد و پنجاه دلار به این حساب بریزید تا حساب شما بسته نشه. و سه ماه هم فرصت دارید که به استرالیا برید و باقی کارها رو انجام بدید.

من یک نکته دیگه در مورد صرافی می خوام بگم و اون اینکه به دنبال یه صرافی بگردید که قیمت خوب و مدت زمان خوب داشته باشه. من چند وقت پیش با دلار 930 تومن پول فرستادم. امروز هم اونها همین قیمت بودن اما صرافی شرفی قیمت 915 تومن بدون کارمزد به من داد و همین کار رو صرافی شاخص در خیابان ولیعصر (بالاتر از مطهری- تلفن:88727040) با قیمت 900 تومن انجام داد که توی مبالغ بالا این اختلاف قیمت کم نزدیک 700 تومن میشه.